خسرو گلسرخی نماد مبارزه علیه استبداد
استعمار و سرمایه داری
خسرو گلسرخي، شاعر و نويسنده ي مردمي، به روز دوم بهمن ماه 1322 در شهر رشت زاده شد. در كودكي پدرش قدير را از دست داد. مادرش بانو شمس الشريعه وحيد كه زني فاضله و محنت كشيده بود، خسرو و برادرش فرهاد را به قم و نزد پدر بزرگشان مرحوم حاج شيخ محمد خورگامي برد تا تحت نظر او به ثمر رسند.
مرحوم وحيد، يك روحاني مبارز و از بازماندگان نهضت جنگل و همرزمان ميرزا كوچك خان جنگلي بود. و آن بزرگ خود محضر علمايي همچون آخوند خراساني و آقا ضيا الدين عراقي را درك كرده بود.
خسرو، تحت سرپرستي اين روحاني وارسته، از همان اوان كودكي با عدالتخواهي الفتي يافت. زيستن در كنار چنين روح پر تلاطمي، بر ديد اجتماعي او تاثيري عميق نهاد و نهال آبياري شده انديشه اش سال ها پس از آن به بار نشست.
مرحوم حاج شيخ محمد وحيد در سال 1341 به سراي باقي شتافت. اكنون خسرو دوران تحصيل ابتدايي و متوسطه را در مدارس حكيم سنايي و حكيم نظامي سپري كرده بود و بايستي چرخ معاش خانواده را مي گرداند. با كوله باري از خاطرات پدر بزرگ و مردم خوب و كوچه هاي خاكي قم، به تهران كوچيد، خانه اي كوچك در محله ي امين حضور اجاره كرد. روزها كار مي كرد و شب ها مي خواند. اين گونه بود كه خسرو وادي خامي و پختگي را سپري كرد و آن گاه سوخت، به روز بيست و نهم بهمن ماه 1352.
خسرو گلسرخي نويسنده و شاعر مبارز و آرمان گرايي مخلص بود. در نوشته ها و سروده هايش آن گونه سخن مي گفت كه مي انديشيد و مي زيست. سال هاي چهل و هشت تا پنجاه و يك، دوران خلاقيت و شكوفايي فكري او بود. در طي اين سال ها اشعار و مقالات و نقدهاي بسياري بر آثار ادبي پديد آمده از سوي صاحبان آثار آن دوره با امضاهاي غير واقعي و اسامي مستعاري چون دامون، خ، گ، بابك رستگار، افشين راد، خسرو كاتوزيان، نگاشت. ديد سالم و هوشيارانه او در تشخيص ضعف ها و نقصان و يا امتيازات هر اثري، شگفت انگيز بود و به همين دليل آشكار، نوشته هاي به يادگار مانده از آن بزرگ اعم از شعر و مقاله و نقد هنوز خواندي و قابل تامل و انديشه اند. خسرو به سال 1348 با عاطفه گرگين شاعر و نويسنده ي هم فكرش ازدواج كرد. زندگي در كنار عاطفه و تاثيرپذيري اين دو هنرمند از يكديگر، غناي بيشتري به آثار او بخشيد. دريغا كه اين زندگي مشترك بيش از چهار سال دوام نيافت و اين هنرمند پاك در فروردين پنجاه دو، بوسيله ي ماموران حكومت از آغوش مردم و خانواده اش ربوده شد.
در مراحل بيدادگاه شاهي، خسرو و دوست همرزمش كرامت دانشيان، با شجاعت بي مانندي به افشاي پليدي هاي حاكميت پرداخته و هرگز براي جانشان چانه نزدند. خسرو و كرامت رفتند تا راه مبارزه بماند، آنان به پيروزي مردم ايمان كامل داشتند چرا كه خسرو در وصيت نامه اش نبشته بود:
« ... شما ايمان داشته باشيد كه حكومت غير قانوني ايران توسط آمريكا تحميل شده و در حال احتضار است و دير يا زود با انقلاب قهر آميز توده هاي ستم كشيده ايران درو و واژگون خواهد شد ... » (1)
پنج سال پس از گل دادن خون خسرو و كرامت در سحرگاه 29 بهمن 1352، انقلاب شكوهمند مردم ايران در 22 بهمن 1357 به وصيت فرزندش عمل كرد و طومار يكي از ننگين ترين حكومت هاي خونريز اين سرزمين را در هم پيچيد.
نگران شدید خانواده دانشجویان بازداشتی از پروژه اعتراف گیری
خانواده مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری در نامه ای به هاشمی شاهرودی از بیم خود برای تحت فشار گذاشتن فرزندانشان برای گرفتن اعترافات ساختگی و تلقین سناریوهای خاص به دانشجویان خبر دادند.
متن این نامه در ذیل می آید:
حضور محترم ریاست قوه قضاییه
حضرت آیت الله هاشمی شاهرودی
با سلام و احترام
اعمال خلاف قانون و منافی اخلاق که در این مدت روی داده است ما را به شدت نسبت به وضعیت فرزندانمان نگران کرده است. در ابتدا بازداشت به گونه ای بوده است که شاهدین امر آن را بیشتر به یک آدم ربایی تشبیه می کنند. در این مدت مسئولین مربوطه حتی پس از چندین بار مراجعه ی وکلا به ایشان هنوز اجازه ملاقات نداده اند.
وضعیت فرزندانمان نگرانی های زیادی را برای ما ایجاد کرده است و بیم آن داریم برخوردهایی که در چند سال گذشته انجام گرفته مجددا تکرار شود. بیم آن داریم گروهی برای پیشبرد یک سناریو از پیش تعیین شده و گرفتن پاسخ های دلخواهشان فرزندانمان را تحت فشارهای شدید روحی و جسمی قرار دهند در جهت کسب اعترافات غیر واقعی و پذیرش اتهامات واهی و روش هایی که حضرتعالی نیز بارها به کار گیری آنها را مذموم دانسته اید مجددا به کار برده شوند. بیم آن داریم که این اقدامات باعث خشنودی دشمنان اسلام و انقلاب شود. همه این اقدامات در حالی صورت گرفته است که طبق مصوبه شورای عالی امنیت ملی در مورد پرونده های دانشجویان و اعمالی که در دانشگاه انجام می دهند در کمیته های انضباطی تصمیم گیری می شود و نهاد های امنیتی بیرون از دانشگاه اقدامی در این زمینه انجام ندهند.
جناب آیت الله هاشمی شاهرودی؛
از شما به عنوان عالی ترین مقام قضایی کشور این پرسش مطرح است که آیا اعمال انجام شده در بند ۲۰۹ زندان اوین بر فرزندانمان مطابق قوانین حقوق شرعی و شهروندی ابلاغ شده توسط جنابعالی می باشد؟ آیا نحوه بازداشت آنان خلاف اصل ۱۲۴ قانون آیین دادرسی نمی باشد؟ آیا عدم تفهیم اتهام و نحوه رسیدگی به پرونده آنان خلاف اصل ۳۲ قانون اساسی نیست که بیان می کند هیچکس را نمی توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می کند، در صورت بازداشت موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله کتبا به متهم ابلاق و تفهیم شود و حداکثر ظرف مدت ۲۴ ساعت پرونده مقدماتی به مراجه صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاکمه در اسرع وقت فراهم گردد. آیا اجبار آنها در زمان بازجویی و پرسیدن سوالات جهت دار و تلقینی از ایشان طی حبس در سلول انفرادی تحت انواع فشارهای روحی و جسمی خلاف ماده ۱۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری و اصل ۱۲۸ قانون اساسی نمی باشد؟ آیا عدم امکان ملاقات ایشان با وکلای قانونی خلاف اصل ۳۵ قانون اساسی نمی باشد؟ آیا اساسا بازداشت آنها خلاف مصوبه اسفند ۸۳ شورای عالی امنیت ملی نمی باشد که تاکید نموده است رسیدگی به تخلفات دانشجویی در کمیته های انضباطی دانشگاه ها انجام پذیرد؟
جناب آیت الله هاشمی شاهرودی؛
آنچه تا کنون مطرح شد نه صرفا برداشت ما از قانون، که موید سخنان اخیر شما در همایش “حفظ حقوق شهروندی” در تیر ماه ۸۶ تهران می باشد.
اینک همگان منتظر وقوع آن وعده ها و پایان بخشیدن به این وضعیت نابسامان می باشد. اینجانبان با اطمینان و اعتقاد قلبی از بی گناهی فرزندان مسلمان و دربندمان در قضایای اخیر که در جهت تخریب وجهه اعتقادی دانشجویان صورت پذیرفته، در پایان از شما به عنوان عالی ترین مقام قضایی کشور انتظار پیگیری وضعیت آقایان مجید توکلی، احسان منصوری و احمد قصابان را داریم و مصرانه و مجدانه امکان ملاقات وکلای قانونی ایشان و آزادی هرچه سریع تر ایشان طبق اصل برائت تا برگزاری دادگاهی صالح و عادل را داریم.
امید است پیگیری های مسئولین امر در این مورد همگان را به دنبال کردن حل این مساله از طریق نهاد های داخل کشور دلگرم نماید و نیازی به رجوع به نهادهای رسمی بین المللی نباشد
منبع:خبرنامه امیرکبیر
آخر جاده روشنه
ترکه خیس آلبالو
آخر قصه میشکنه
آزادی برای بازداشت شدگان ۱۸ تیر ۸۶
جمعی از تشکل های دانشجویی دانشگاه آزاد با صدور بیانیه ای ضمن اعتراض به بازداشت های صورت گرفته در روز 18 تیرماه سال جاری خواستار آزاد فوری و بی قید و شرط تمامی بازداشت شدگان شدند.
متن کامل بیانیه به این شرح است:
هرگز از مرگ نهراسیدم اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود. هراس من باری، همه از مردن در سرزمینی ست که مزد گورکن از بهای آزادی فزون تر باشد.
سالهاست دانشگاه این بزرگترین اردوگاه ظلم ستیز در مقابل دشمنان دیرینه آزادی قد علم کرده و فریاد آزادی خواهی دانشجویان این سرزمین اهورایی خواب آسوده از چشمان اقتدارطلبان ظلم اندیش ربوده است.
اینک و در هشتمین سالگرد فاجعه خونین 18 تیر ماه کوی دانشگاه بار دیگر شاهد اعمال قرون وسطایی دیگری از سوی اقتدارگرایان بودیم. باز جمعی از یاران دبستانی مان که در اعتراض به تداوم جو سرکوب و اعمال فشار های فراقانونی بر دانشجویان از سوی دولت نهم و تداوم بازداشت دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک به مسالمت آمیز ترین شکل ممکن متحصن شده بودند از سوی نیرو های امنیتی بازداشت شدند.
و این سنت دیکتاتورهاست که به جای عقل مشت در سر دارند.
ما، جمعی از تشکل های دانشجویی دانشگاه های آزاد ضمن محکوم کردن فشار های مضاعف بر دانشجویان که در دو سال اخیر به شدت افزایش یافته است ذکر موارد زیر را ضروری می دانیم:
1- با استناد به اصل 27 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هرگونه تجمع و اعتراض بدون حمل سلاح و به گونه ای که مخل مبانی اسلام نباشد آزاد است و بر این اساس بازداشت دانشجویان متحصن در مقابل دانشگاه پلی تکنیک را نقض صریح قانون اساسی دانسته و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی بازداشت شدگان هستیم
2- هم چنین یورش نیروهای امنیتی به دفتر رسمی یک سازمان قانونی مانند "سازمان دانش آموختگان ایران" را محکوم و آن را تنها گوشه ای از اراده تمامیت خواهان برای سرکوب هر صدای منتقد و مخالف می دانیم.
3- دانشجویان بازداشت شده در روز 18 تیر از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و برآیند آراء انجمن های اسلامی دانشگاه های کشور و جمع کثیری از دانشجویان فرهیخته و آزادیخواه این سرزمین محسوب می شوند. لذا ضمن ابراز همبستگی با تمامی دانشجویان آزاده این مرز و بوم اعتراض شدید خود را به بازداشت 6 عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم و برخی اعضای سازمان دانش آموختگان ایران اعلام می کنیم.
کانون وحدت اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد _ واحد تبریز
انجمن اسلامی دانشگاه آزاد _ واحد تبریز
انجمن اسلامی دانشگاه آزاد _ واحد شهر ری
انجمن اسلامی دانشگاه آزاد _ واحد کاشمر
انجمن اسلامی دانشگاه آزاد _ واحد کرج
انجمن اسلامی دانشگاه آزاد _ واحد مشهد
شوراي مركزي تشكل كانون وحدت اسلامي دانشجويان واحد تبريز با سيد محمد خاتمي ديدار و گفتگو كردند.
شهربانو امانی - احد کوشان - سید جواد کاظمی - سید محمد خاتمی - سجاد کلانتری
به گزارش روابط عمومي كانون وحدت ، اعضاي شوراي مركزي اين تشكل دانشجويي در ادامه ديدار هاي خود با احزاب و شخصيت هاي سياسي با مهندس شهربانو اماني (رئيس دوره اي شوراي همانگي اصلاح طلبان ) و سيد محمد خاتمي رئيس بنياد بين المللي باران ديدار كردند.
در اين ديدار بعد از اقامه نماز جماعت به امامت خاتمي ، سيد جواد كاظمي دبير كل كانون وحدت اسلامي دانشجويان ضمن ارائه گزارشي از فعاليت هاي تشكل مطبوع خود ، از آمادگي كامل اين تشكل جهت حضورهرچه فعال تر و همراهي با اصلاح طلبان در انتخابات مجلس هشتم خبر داد. كاظمي افزود : از زماني كه تيم جديد شوراي مركزي انتخاب شدند با خود عهد بسته ايم بر سر منافع مردم كشور مان با هيچ كسي معامله نكنيم و آماده ايم تا تاوان حقيقت گويي ،آزاديخواهي و عدالت خواهي خود را با جان و دل بپردازيم .
رئيس مركز گفتگوي فرهنگ ها و تمدن ها دراين ديدار ، تبريز و جنبش دانشجويي اين مطقه را از پايگاه هاي مهم و تاثير گذار در عرصه هاي گوناگون سياسي دانست و افزود : اميد مي رود كه حركت هاي دانشجويي به عنوان حركت هايي تاثير گذار بتوانند نقش خود را به خوبي در عرصه هاي سياسي ايفا نمايند .گفتني است درادامه اين ديدار ها ، اعضاي شوراي مركزي با مهندس بهزاد نبوي ، شهاب پور قاسمي (مسئول شاخه دانشجويي سازمان مجاهدين انقلاب ، ديدار و پيرامون اتفاقا اخير دانشجويي به بحث و گفتگو پرداختند.
ا ارنستو الگویی جاودانه برای مبارزان راه عدالت و آزادی
پزشک آرژانتینی در سال 1954 به رفیق کاسترو رهبر انقلاب کوبا طی سالهای 56-59 است ملحق می شود.ارنستو در یک دوره اضطراری نیز به عنوان رئیس بانک ملی و وزیر صنایع کوبا نیز به کار مشغول شد.
او در اواخر حضور رسمیش در دولت کوبا تلویحا بروکراسی اتحاد جماهیر شوروی را نکوهش می کرد تا در سال 1965موضع گیریهای وی او را در تقابل با هیئت حاکمه قرار داد.چگوارا در یافته بود که دفاع از انقلاب کوبا و آفرینش و گسترش انقلابهای جدید همیشه تواما امکان پذیر نیست پس تصمیم به استعفا گرفت و به گسترش حرکات انقلابی نو پرداخت
درمدت این عملیات "پیامی به کلاه کج"* را نوشت و در آن آشکارا از اتحاد جماهیر شوروی انتقاد کرد.و ادعا کرد که همیشه نیمکره شمالی,آمریکا وشوروی,نیمکره جنوبی را استثمار کرده اند.
او به شدت از انقلاب ویتنام دفاع کرد و رفقایش را در امریکای جنوبی به ساختن "ویتنامهای زیاد تشویق کرد.
ارنستو کوبا را در 1965 برای آماده سازی پارتیزاهای کنگو و در ادامه بولیوی ترک کرد.و نهایتا در اکتبر 1967 دستگیر شد و به قتل رسید.طی سالها دلایل متنوعی برای دستگیری و اعدام وی مطرح شد اما غالب ترین آنها همدستی دولت مرکزی بولیوی وسازمان سیا است.
رفیق گوارا نظریه ای با نام تقدم درگیری نظامی را توسعه داد و بویژه عقیده نبرد پارتیزانی فوکوییستی را .بسیاری از نظریات چگوارا پیرامون تاکتیکهای چریکی در کتاب وی "نبرد نامنظم بر شمرده شده اند.
به خودم می گویم
اگر از خواب شب یلدا ما برخیزیم
اگر از خواب شب یلدا برخیزیم
ما همین فردا
کاری خواهیم کرد
کاری کارستان.........
۱۸ تیر یاد آور تراژدی فرزندان غیور ایران زمین
