نفت به سر سفره ها نیامد که هیچ،خرده نانی هم اگر بود دیگر نیست!

 

موج جدید گرانی و تورم کمر خمیده ی ملت را خمیده تر کرده است.«فقر» تنها واقعیتی است که امروزه بیشتر از هر عصری،لگد مال شدن شرافت و هویت انسانی مان را به نظاره نشسته و آنرا به سخره گرفته است.عادتمان داده اندکه هیچ انتظاری برای تغییر در زندگی فلاکت بارمان و بازگشت انسان به جایگاه والایش نداشته باشیم.مستقیم وغیر مستقیم درگوشمان نجوا کرده اند که امیدی برای نیل به وضع مطلوب آرزویی بیهوده است.اما این بار موج جدید گرانی چنان مردم را به استیصال و تباهی کشانده است که بر آنمان داشت تا دیگر بار ترجمان سکوت سرشار از فریاد ملتمان باشیم.

دانشجویان و ملت رنج دیده ایران؛

با قبول کردن این اصل بدیهی که تنها میتوان و  باید مسائل اقتصادی را در یک بستر  تاریخی بررسی کرد  ( البته ارتباط تنگاتنگ بین ساختار اقتصادی با مقوله هایی همچون سیاست،فرهنگ و… نیز جای خود دارد)،لازم است به پیش زمینه ی به وجود آمدن وضع «واقعا موجود» اشاره ای هر چند مختصر داشته باشیم:

در طی 20 سال گذشته تیم های اقتصادی حاکم از نظریه پردازان گرفته تا عوامل اجراییشان بدون در نظر گرفتن زیر ساخت های جامعه و عدم لحاظ فاصله ی شدید طبفاتی که در نتیجه ی سالها حکومت سرمایه داریِ غارتگرِ وابسته ی رژیم سلطنتی سابق  به وجود آمده بود،شروع به ساختن! ایران کردند. مضاف بر عوامل از یاد رفته جهت برنامه ریزی صحیح در نظر بگیرید 8 سال جنگ را ...

اینهمه نتیجه ای به جز تقویت و تشدید بیش از پیش شکاف طبقاتی «شمال نشین- جنوب نشین» را در بر نداشت.اما نیک واقفیم که در این تضاد هر دو طرف قضیه قربانی شدند هر چند «جنوب نشین»  قربانی تر ...

به دنبال توسعه ی اقتصادی آمرانه و تکنوکراتیک وار!،گفتمان نیم بند و شکننده ی توسعه ی جامعه ی مدنی،دموکراسی و حقوق بشرٍ اصلاحات ظهور کرد. البته با  وجود اینکه ظهور چنین جریانی به تغییرات نسبتا مثبت در فضای سیاسی کشور انجامید، اما متاسفانه تیم و برنامه ریزیهای اقتصادی تغییر اساسی نکرد و قدم در جای پای دولت پیش از خود نهاد و این خود به هر چه بنیادی و نهادینه تر شدن شکاف طبقاتی موجود انجامید.پس از افول دولت اصلاحات این محافظه کاران و اقتدار گرایان بودند که با شعار کاهش فقر و نابرابری و عدالت طلبی بر موج آرأ سوار گشته و مدیریت اجرائی کشور را تصاحب کردند.با به روی کار آمدن دولت مهرورز نهم که گل سر سبد وعده هایش آوردن نفت بر سر سفره های مردم بود،با اینکه به بهانه ی حمایت از محرومان! شاهد تغییراتی در سطوح مدیریتی کشور بودیم،اما عملا نه تنها هیچ اتفاقی در جهت کاهش شکاف طبقاتی نیفتاد،بلکه با ایجاد تنشهای غیر معقولانه ی بین المللی و نیز افزایش نقدینگی و در نتیجه ی آن رشد سرسام آور نرخ تورم اوضاع معیشتی مردم رو به وخامت هر چه بیشتر گرائیده و خیل عظیم طبقه ی متوسط را به سمت زیر خط فقر سوق داده است.آنچه مسلم است اینکه:

«جز از طریق تورم به هیچ شیوه ی دیگر نمیتوان در کوتاهترین زمان اقلیتی بسیار کوچک را ثروتمند و اکثریت بسیار بزرگی را فقیر کرد.» و این همان اتفاق شومی بود که افتاد.

آیا نتیجه ی چنین فاجعه ای گسترش فقر،فلاکت،فحشا،اعتیاد و دیگر ناهنجاریهای اجتماعی نیست؟

کوچه ها و خیابانهای شهرهایمان هر روز شاهد صحنه هایست بس دلخراش.انسانهایی که در کنار جویها در سرما و گرما بدون هیچ سرپناهی شب را به صبح و صبح را به شب میرسانند،کودکانی که در چهارراهها و پارکها برای سیر کردن شکم خود ملتمسانه به دنبال انسانهای به ظاهر خوشبخت می دوند،پدران و مادران زحمتکشی که روز به روز زیر فشار تورم و گرانی شکسته تر و عاجز تر میشوند،و شرفی که نابود می گردد و مرگ بر این زندگی خفت بار ارجحیت می یابد.افزایش تصاعدی آمار خودکشی های خانوادگی،طلاق،دختران فراری،فشارهای روحی-روانی شدید و عواقب آن و… نمود راسخ این مدعاست. زمانیکه زنی برای سیر کردن شکم خود و فرزندانش تن فروشی می کند، انسانیت دیگر به گند کشیده شده است...

آیا با وصف آنچه گوشه ای از اوضاع «واقعا موجود» ماست،در دراز مدت بحراهای عمیق تر و بنیان فکن اجتماعی در انتظار جامعه ی ما نیست؟

آیا در چنین شرایطی سخن گفتن از هر موضوعی تحت عنوان «حق مسلم» غیر از نان،و  البته الزامات زیربناییش نسبتی با مطالبات واقعی مردم دارد؟

مردمان این سرزمین را نه نای مرگ بر گفتن هاست و نه زنده باد گفتن ها،اما نمی شود و صد البته نمیتوان سکوت کرد و نگفت:

   

                                           مرگ بر فقر– مرگ بر نا برابری

 

 

 

کانون وحدت اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد تبریز

عکس‌های بیشتر از تجمع ۱۰ اردی‌بهشت
عکسی از بیانیه ی مشترک «کانون وحدت» و «انجمن اسلامی» دانش‌جویان دانش‌گاه آزاد تبریز

دانشجویان دانشگاه سهند تبریز در هفتمین روز تحصن خود فراخوانی را منتشر کرند که متن آن به شرح زیر می باشد:
اینک، دانشگاه صنعتی سهند در هفتمین روز از تحصن خود قرار دارد. ۱۰۰ ساعت از اعتصاب غذای یاران‌مان گذشته است و ۱۹ تن از اینان به خاک افتاده‌اند. ۲ تن دچار تشنج گشته‌اند و دختری تا پای مرگ پیش رفته است و روز به روز به تعداد اعتصاب غذاکنندگان و قربانیان افزوده می‌شود؛ و امروز پسری دست‌ها و پا‌ها و دهان خود را تا پایان تحصن بست، تا روزه سکوت بگیرد و بغضش را فرو خورد؛ اما هنوز فریادهای یاران رساست و استواری در گام‌های‌شان نمایان است. آری، وینان دل به دریا افکنان‌اند، نماینده‌های شادی، که از فریادشان کوه سست می‌شود و زمین دهان باز می‌کند.
فراخوان دانش‌جویان سهند به عزای عمومی در تمامی دانش‌گاه‌های کشور

بیش از شش روز از تحصن و بیش از سه روز از اعتصاب غذای دانش‌جویان متحصن در دانش‌گاه صنعتی سهند تبریز می‌گذرد. تاكنون ۳۴ نفر دست به اعتصاب غذا زده‌اند و ۱۷ نفر روانه بیمارستان گشته‌اند و تا كنون هیچ پاسخ روشنی از مسئولین دانش‌گاه دریافت نكرده‌اند.
ششمین روز اعتراض و تحصن در دانش‌گاه سهند تبریز

دانشجویان متحصن دانشگاه صنعتی سهند تبریز در ششمین روز تحصن خود نامه سرگشاده ای خطاب به وزیر علوم نوشتند که برای خواندن آن پیوند زیر را ببینید:
نامه ی سرگشاده متحصنین دانشگاه صنعتی سهند تبریز

در اتفاقی تلخ و تاسف‌بار دانش‌جوی دختری كه در اعتراض به عدم پاسخگویی ریاست دانش‌گاه (دكتر چناقلو) اعتصاب غذا نموده و از حال رفته بود، پس از انتقال به پزشک غیرمتخصص دانش‌گاه، وی با تزریق بدون تست آمپول پنی‌سیلین،‌ كه چنین عملی سابقه مرگ را نیز در پی داشته است، حال دانش‌جوی دختر را به وضعیت بدتری سوق دادند و دانش‌جویان مجبور به انتقال وی به خارج از دانش‌گاه شدند.
چهارمین روز اعتراض و تحصن در دانش‌گاه سهند تبریز

محمدرضا چناقلو، رئیس دانشگاه سهند تبریز، با تلاش برای ایجاد تفرقه در بین دانشجویان گفت: «چند نفری هستند که بقیه را به‌هم ریخته‌اند. ما نمی‌گذاریم دانشجویان اذیت شوند.»
تلاش برای ایجاد اختلاف بین دانش‌جویان دانشگاه سهند

در حالی که بیش از سه روز از تحصن دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز میگذرد، از دیروز ۱۲ دانشجو دست به اعتصاب غذا زدند، که ۴ دانشجوی دختر را نیز شامل میشود. اما امروز ظهر، در حالی که مسئولین دانشگاه همچنان نسبت به خواسته های برحق دانشجویان بی تفاوت هستند، یک دانشجوی دختر بر اثر شدت فشارهای وارد شده، بر اثر عدم مصرف هرگونه ماده خوراکی و نوشیدنی، از حال رفت و به بیمارستان انتقال یافت.
سومین روز تحصن دانشجویان دانشگاه سهند تبریز 

تجمع اعتراض آمیز جمع کثیری از دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز نسبت به رفتار وقیحانه ی معاون فرهنگی و دانشجویی، دکتر زاهد و رییس حراست، حسینی، با دختران و وضعیت اسفناک اخلاقی برخی از کارمندان ذی ربط، امروز در صحن دانشگاه بین ساعات ۱۲ الی ۱۴ برگزار شد.
تجمع اعتراض آمیز دانشجویان دانشگاه سهند تبریز

امروز٬ سه شنبه ٬ انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک تهران تجمعی در اعتراض  به صدور حکم نا عادلانه ۷۸ ماه زندان برای سه تن از دانشجویان این دانشگاه٬ مجید توکلی ٬ احمد قصابان و احسان منصوری و فضای امنیتی حاکم بر دانشگاه های کشور و صدور احکام بی سابقه کمیته های انضباطی بر علیه دانشجویان سیاسی دانشگاه ها برگزار کرد.

این تجمع که از ساعت ۱۲ ظهر در صحن دانشگاه پلی تکنیک برگزار شد حضور گسترده و پرشور دانشجویان را به همراه داشت.

محمود صالحی از فعالین جنبش کارگری ایران روز یکشنبه از زندان آزاد شد.
محمود صالحی به جرم سازماندهی و شرکت در تظاهرات اول ماه مه، به یک سال حبس محکوم شد. با نزدیک شدن اتمام دوره ی حبس او، مسئولین امنیتی کوشیدند با طرح اتهام های تازه محمود صالحی را در زندان نگاه دارند، محمود صالحی در اعتراض به این اتهامات تازه دست به اعتصاب غذا زد و طرح اتهامات تازه علیه او با اعتراضات گسترده ی بین المللی روبرو شد و سرانجام به آزادی محمود صالحی انجامید. اتحادیه های کارگری و نهادهای بین المللی حقوق بشر در طول یک سال گذشته اعتراضات متعددی را علیه حبس محمود صالحی و همچنین منصور اسالو رهبر سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که هنوز در زندان به سر می برد، سازمان دادند. فعالین جنبش کارگری در ایران نیز بارها نسبت به دستگیری محمود صالحی اعتراض کردند.دانشجویان چپ نیز در طی اینروزها بارها نسبت به وضعیت نگران کننده صالحی اعتراض کرده بودند.
به گزارش کمیته ی دفاع از محمود صالحی، وی روز یکشنبه و با قرار وثیقه ی ۴۰میلیونی ساعت سه بعد از ظهر از زندان آزاد شده است.

                                                            

واحد سیاسی: انتشار گزارش محمد البرادعی رئیس آژانس بین المللی انرژی هسته ای در باره ی پرونده ی هسته ای ایران و پس از آن اظهارات همیشگی محمود احمدی نژاد و به موازات آن تبلیغات وسیع و گسترده ی رسانه های حکومتی در قبال آنچه که «پیروزی ملت ایران!» نامیده شد سوالات بسیاری را به ذهن متبادر می سازد.هر چند نزدیک شدن به زمان انتخابات مجلس هشتم و نیاز مبرم به مشارکت مردم،کوشش برای ساختن یک روحیه ی جمعی کاذب را ضروری ساخته است اما مسئله ی مهمتر واقعیات پنهان پرونده ی هسته ای ست.

جدا از اینکه افکار عمومی چگونه به سمت و سوی مشخصی سوق داده می شود به واقع نتایجی که از متن گزارش البرادعی بدست می آید نشان دهنده ی انتقال بسیار آرام و حساب شده ی پرونده ی هسته ای ایران به شورای امنیت سارمان ملل متحد است چنان که قطعنامه ی قریب الوقوع شورای امنیت در روزهای آینده-که به احتمال فراوان تند تر از قطع نامه های پیشین خواهد بود- این روند را تسریع خواهد کرد.تاکید اساسی شورای امنیت مبتنی بر «تعلیق غنی سازی از سوی ایران» بوده است که در متن گزارش آقای البرادعی اشاره ای به این موضوع نشده است.بدین ترتیب گزارش البرادعی خالی از همان چیزی ست که سر راسترین دلیل را برای صدور قطعنامه های بعدی از سوی شورای امنیت مهیا می کند.از طرفی نکته ی حساس تر اشاراتی ست که گزارش البرادعی به تجهیزات موشکی ایران دارد. بدین ترتیب انتظار می رود در روزهای آینده قطعنامه ی تندتری علیه ایران صادر شود.همانگونه که رضا آقازاده رئیس سازمان انرژی اتمی صدور قطعنامه سوم را تا 24 اسفند محتمل دانسته است.چنین اظهار نظری از سوی یک مقام ارشد حکومتی نشان می دهد که چگونه «پیروزی ملت ایران» پوسته ی خودساخته و دستکاری شده ی واقعیت پنهان آینده ی این بحران است.همچنین جواد وعيدي(معاون امنيت بين‌الملل دبير شوراي عالي امنيت ملي) در آخرین سخنان خود،در کنار تلاشی که برای لاپوشانی بسیاری از مسائل کرده، نتوانسته است گوشه هایی از این وضعیت نگران کننده را پنهان سازد.

از مذاکرات و لابی های پشت پرده ی مقامات ایرانی اطلاع چندانی در دست نیست و به راحتی نمی توان گفت در پس پرده چه می گذرد اما آنچه که ظاهر امر نشان می دهد چیزی جز تضعیف موقعیت ایران و گذر کامل از محدوده ی آژانس به شورای امنیت نیست.

«خاطره تلخ فاجعه ی سال۷۸ کوی دانشگاه تهران زنده شد»

«ورود گارد ویژه به کوی و ضرب و شتم دانشجویان»

در حالی که مسئولین دانشگاه تهران اعلام کرده اند به خواسته های صنفی دانشجویان کوی دانشگاه رسیدگی خواهند کرد، اعتراضات دانشجویان برای سومین شب متوالی در محوطه کوی دانشگاه ادامه یافت.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر ساعت ۷:۳۰ یکشنبه شب، ۷ بهمن ماه، در حدود ۵۰۰ نفر از دانشجویان ساکن کوی دانشگاه تهران با تجمع در محوطه کوی به اعتراضات خود پیرامون مطالبات صنفی و سیاسی خود ادامه دادند. دانشجویان ابتدا با خواندن شعار «یار دبستانی» و سر دادن شعارهایی همچون «رئیس بی لیاقت استعفا استعفا»، «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» و… به راهپیمایی در صحن کوی پرداخته و به تدریج مقابل درب دانشکده فنی کوی جمع شدند.

این در حالی بود که دقایقی پس از آغاز تجمع دانشجویان نیروی انتظامی و گارد ضد شورش به همراه مامورین لباس شخصی در خیابان امیرآباد مستقر شده بودند. تعداد نیروهای پلیس ضد شورش بیش از هفتاد نفر بود که با تعداد زیادی خودرو از جمله دو اتوبوس، چهار مینی‌بوس و یک خودروی کورکننده آنتن تلفن همراه، در اطراف کوی دانشگاه مستقر شدند.

نیروی انتظامی به طرف دانشجویان تجمع کننده داخل کوی اقدام به سنگ پراکنی کردند که دانشجویان نیز در اقدامی متقابل به طرف مامورین نیروی انتظامی مستقر در خیابان سنگ پرتاب می کردند. نیروهای گارد ویژه همچنین در اقدامی تحریک آمیز در پاسخ به شعارهای دانشجویان بر علیه نیروی انتظامی دانشجویان را «هو» می کردند و نیروهای گارد در خیابان امیرآباد مقابل خوابگاه دانشجویان رژه می رفتند.

پس از آن که جمعیت دانشجویان تجمع کننده مقابل درب فنی به بیش از ۷۰۰ نفر رسیده بود، اقدامات تحریک آمیز نیروی انتظامی و فشار جمعیت موجب شکسته شدن درب فنی و خارج شدن دانشجویان از کوی شد. دانشجویان درحالی که شعار «مرگ بر دیکتاتور» سر می دادند چند متر وارد خیابان شدند.

در پی این حرکت دانشجویان، گارد ویژه در اقدامی بی سابقه با حمله به طرف دانشجویان، آن ها را تا داخل کوی تعقیب و دانشجویان تجمع کننده را مورد ضرب و شتم قرار داد. در پی ضرب و شتم دانشجویان حدود ۱۸ نفر از دانشجویان جراحاتی در ناحیه سر، صورت، پا و دست برداشتند. گارد ویژه همچنین در داخل کوی اقدام به دستگیری ۴-۵ نفر از دانشجویان نمود.

پس از این حرکت، نیروهای گارد از کوی خارج شده و به داخل خیابان باز گشتند. دانشجویان نیز با انتقال مجروحین به داخل نمازخانه، همچنان به تجمع و سر دادن شعار در محوطه کوی ادامه دادند. جمعیت دانشجویان در ساعت ۱۰ شب به بیش از ۱۰۰۰ نفر رسیده بود و دانشجویان...(متن کامل گزارش را در ادامه ی مطلب بخوانید)

به نقل از خبرنامه ی امیرکبیر

گزارش خبرنامه ی آزادی برابری: اعتراضات دانشجويي كوي دانشگاه وارد شب سوم خود شد

ادامه ی مطلب

اخبار رسیده حاکی از آن است که موج جدید بازداشت فعالین چپ دانشگاههای تهران از بعد از ظهر دوشنبه ۲۴ دیماه آغاز شده است.منابع خبری دانشجویی از بازداشت دست کم ۱۵ نفر از فعالین چپ دانشگاه های تهران خبر می دهند که گویا در جلسه ای برای تدارک آزادی سایر دانشجویان و دوستانشان که بیش از ۴۵ روز است در بازداشت به سر می برند دور هم جمع شده بودند.

لیست اسامی دانشجویانی که تا کنون بازداشت آنها تایید شده است:

1- سروش دشتستانی  2- امین قضائی ۳ - بیژن صباغ (دانشگاه مازندران) ۴ - آناهیتا حسینی (دانشگاه تهران) ۵ - مرتضی خدمتلو ۶ - محمد پور عبدالله (دانشگاه تهران) ۷ - بیتا صمیمی زاد (دانشگاه پلی تکنیک) ۸ - بهزاد باقری( دانشگاه تهران) ۹ - سروش ثابت (دانشگاه شریف) ۱۰ - مرتضی اصلاحچی( دانشگاه علامه)  

توضیحی به نقل از آوای دانشگاه:علیرغم این که در ساعات ابتدایی بر اساس اخبار رسیده از "کمیته گزارشگران دانشجویی" و انعکاس آن در سایت ها نام ساناز الهیاری نیز در میان بازداشت شدگان بود بنا بر اخبار رسیده از خانه ها این خبر خوشبختانه درست نبوده است.

اخبار کامل تر در ادامه مطلب

ادامه ی مطلب

با گذشت تقریبا یک ماه از دستگیری گسترده ی دانشجویان در سراسر کشور اما کماکان حدود ۳۰ تن از دانشجویان در زندان هستند و اخبار نگران کننده ای از وضعیت آنها به گوش می رسد.با این وجود فعالین دانشجویی یک لحظه از تلاش برای آزادی دانشجویان دست نکشیده اند و خانواده های دانشجویان نیز بر آزادی فرزندانشان پافشاری می کنند.در طول این مدت فعالین دانشجویی در سراسر کشور با برگزاری تجمعات اعتراضی و صدور بیانیه هایی از دانشجویان زندانی حمایت کرده و بر آزادی بی قید و شرط آنها تاکید کرده اند.از شهرستانها نیزاخبار گوناگونی از احضار فعالین دانشجویی به کمیته ی انضباطی و صدور احکام بسیار سنگین به گوش می رسد،که دانشگاه کرمان،شیراز،همدان و اصفهان از این جمله اند.دانشگاه اصفهان در طی یک هفته ی اخیر شاهد اعتصاب غذای گسترده ی دانشجویان بود.آخرین اخبار از وضعیت یاران دربند و دانشگاه های کشور به شرح زیر است:

یک ماه گذشت، هیچ یک از دانشجویان آزاد نشدند

بیانیه جمعی از اعضا فارغ التحصیل انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید رجایی

تماس بهروز کریمی زاده و مهدی گرایلو با خانواده هایشان

احضار مجدد ۷ دانشجوی دانشگاه علامه به کمیته انضباطی

گزارش کامل از ۴ روز تحصن و اعتصاب غذای دانشجویان در دانشگاه اصفهان، با عکس

ادامه تجمع اعتراض آمیز دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان در روز یکشنبه، با عکس

محرومیت از تحصیل برای ۷ دانشجوی کرمان و احضار ۱۰ دانشجوی همدان به کمیته انضباطی

بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران خطاب به دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب اصفهان

اخبار کامل تر را در «ادامه مطلب» بخوانید

ادامه ی مطلب

اشاره:هفته ی گذشته در جریان سفر سید محمد خاتمی به تبریز و به دعوت ستاد ائتلاف اصلاح طلبان جمعی از تشکلهای دانشجویی تبریز(آزاد،سراسری،تربیت معلم،پیام نور) با وی دیدار کردند.در جریان این دیدار تشکل های دانشجویی مواضع خود را در قبال فضای سیاسی کشور به آقای خاتمی اعلام کردند.آنچه که در پی می آید متن سخنرانی سعید فرهودی نیا(نماینده ی کانون وحدت) در این دیدار است.      

 «متن سخنرانی نماینده ی کانون وحدت»

                در دیدار تشکل های دانشجویی دانشگاه های تبریز با  خاتمی

ما جوانان نسل سوم انقلاب هرچند خاطرات سیاسی مان از چند سال قبل از آغاز دوران اصلاحات دورتر نمی رود اما آنقدر پیگیر و پردغدغه بوده ایم و خودمان در دوره هایی آنچنان درگیر که بتوانیم از روی شنیده ها و خوانده ها فضای بسته و خفقان سیاسی و اجتماعی آن دوران را تجسم کنیم،دوران چندین ساله تاریکی که در خرداد 76 با آمدن ندایی که سخن از دردهای انباشته مردم می زد نوید پایانش داده شد.

انتخابات ریاست جمهوری دوره هفتم در شرایطی برگزار شد که جامعه جوان ایران در اثر نرسیدن به مطالبات چندین و چند ساله اش معترض بود و این انرژی های انباشته با شنیدن حرف هایی که از جنس دردهای آنان بود در حمایت از کاندیدایی که اقلی از این مطالبات را نمایندگی می کرد به میدان آمدند و در نتیجه سید محمد خاتمی رئیس جمهور ایران شد.

 فضای سیاسی سال های اول سال هایی به یاد ماندنی و شاید بی سابقه پس از یکسال اول انقلاب 57 بود، نشریات نسبتاً آزاد،روزنامه های مستقل،انتشار کتب جدید در موضوعات و مباحثی که سال ها سخن ازآن ها اختصاص به جمع های کوچک محفلی داشت تأثیر بسیار زیادی بر ذهنیت تازه شکل گرفته هم نسلان ما و حتی اذهان به رکود کشیده شده و منزوی شده نسل های پیشین داشت و مبانی نظری فعالیت های سیاسی و اجتماعی این نسل در این دوران شکل گرفت و مسیر تکاملی خود را آغاز نمود.

 سال های اول با وجود کارشکنی های فراوان نهادهای خارج از کنترل دولت به خاطر اشتراک گفتمان بین دولت و بدنه آگاه جامعه با موفقیت های نسبی پیشرفت تا جایی که آن دیگران زنجیرها را گسستند و و شمشیرهارا از رو بستند و چون دیگر این گفتمان فابل حذف نبود شروع به حذف گوینده ها کردند که این حذف از بستن روزنامه ها تا کشتن نویسنده ها و روشنفکران دامنه داشت.

 و اینجا بود که جنبش دانشجویی تازه بیدار شده کتاب ها را زمین گذاشت و شروع به فریاد کرد و اینجا بود که از دولتی که برای استقرار و ادامه کارش زحمت کشیده بود و هزینه داده بود انتظار حمایت و برخورد با بانیان این جنایات داشت، اما دریغ،در همین حین جنایتی دیگر روی داد،دانشجویان معترض به وحشیانه ترین شکل ممکن سرکوب شدند و آنچه نباید اتفاق می افتاد اتفاق افتاد و دولت و مجلس اصلاح طلب به سادگی از کنار مسئله گذشتند و درحالی که جنبش دانشجویی درحال فشار از پایین بود آنها در بالا عقب نشینی کردند و ...(متن کامل را در ادامه ی مطلب بخوانید)

ادامه ی مطلب

 

مراسم بزرگداشت نیم قرن مجاهدت های جنبش دانشجویی عصر روز شنبه (۲۴آذر) در آمفی تئاتر شهریار مجتمع دانشگاه آزاد برگزار شد.این مراسم که با حضور پر شور دانشجویان همراه بود بیش از ۴ ساعت به طول انجامید.در ابتدای مراسم سرکار خانم ساناز ارجمند دبیر تشکل کانون وحدت اسلامی دانشجویان به ایراد سخنرانی پرداخت.محور اصلی سخنرانی وی بررسی وضعیت فعلی جنبش دانشجویی بود.خانم ارجمند ضمن تاکید بر اهمیت شناخت تاریخچه و سنت جنبش دانشجویی نکته ی مهمتر را بررسی موشکافانه ی وضعیت کنونی این جنبش دانست.دبیر تشکل کانون وحدت با بیان اینکه از اوایل دهه ی۸۰ جنبش دانشجویی با وجود گرایشات فکری مختلف در جهت استقلال هر چه بیشتر گام بر میدارد بر این نکته اشاره کرد که این جنبش در مسیر پیش روی خود مطمئنا با موانع سخت و پرداخت هزینه هایی روبرو خواهد شد(همانگونه که اخیرا شاهدش بودیم).وی همچنین درک و تحلیل چیدمان قدرت در داخل کشور و نیز شرایط بین المللی را از نکات بسیار مهم دانست.خانم ارجمند در انتها بر ضرورت سازماندهی هوشیارانه و تعیین استراتژی های بلند مدت برای جنبش دانشجویی تاکید کرد.در ادامه مجری برنامه ضمن ارائه ی تاریخچه ی کوتاهی از فعالیت های دانشجویی به دستگیری های گسترده ی دانشجویان دانشگاه های کشور اشاره نمود و آخرین اخبار از وضعیت بازداشت شدگان را به اطلاع جمع حاضر رساند.پس از آن خانم دکتر پوران شریعت رضوی سخنرانی خود را ارائه کرد.چارچوب اصلی سخنان ایشان در بررسی ماهیت اعتراضات ۱۶ آذر ۱۳۳۲ و جنبش دانشجویی قبل از انقلاب بود که البته در این بین گریزهایی نیز به وضعیت کنونی جنبش دانشجویی زده شد.خانم شریعت رضوی ضمن بیان ناگفته هایی از ۱۶آذر ۳۲ با بیان خاطراتی از آذر شریعت رضوی(از شهدای ۱۶آذر) و دکتر علی شریعتی به سخنان خود پایان داد.جلسه ی پرسش و پاسخ اما شاهد مطرح شدن بحث های بسیار گسترده تری بود.دامنه این مباحث از تاریخچه و وضعیت فعلی جنبش دانشجویی،برخورد و دستگیری فعالین سیاسی و دانشجویی،دولت نهم،جنگ،شرایط بین المللی و... در نوسان بود.بخشی از جلسه پرسش و پاسخ نیز به بررسی اندیشه های دکتر علی شریعتی اختصاص یافت. این مراسم با بدرقه ی بسیار گرم خانم شریعت رضوی توسط دانشجویان به پایان رسید.

 

 

امروز(شنبه ۱۷ آذر) دانشگاه آزاد تبریز شاهد حضور مدیر کل سیاسی وزارت کشور بود.این برنامه از طرف بسیج در آمفی تئاتر شهریار به مناسبت روز دانشجو! برگزار می شد.به دلیل جلوگیری از ورود دانشجویان مخالف به درون سالن(که اندک اندک به شکل یک قانون در آمده) جمع کثیری از دانشجویان اقدام به برگزاری تجمعی در مقابل درب سالن کردند تا با فشار بر افرادی که مقابل درب گماشته شده بودند خود را به درون سالن برساند.اما از ورود دانشجویان به درون سالن به هر شکل ممکن جلوگیری شد.متولیان برنامه که قرار گرفتن پلاکاردهایی بر دست های دانشجویان را بهانه ی خود قرار داده بودند حتی با اینکه دانشجویان حاضر شدند پلاکاردهای خود را به داخل نبرند باز هم از حضور دانشجویان مخالف در سالن جلوگیری کردند.دانشجویان مخالف نیز با استقرار منسجم در پشت در سالن تجمع اعتراض آمیزی برگزار کردند.دانشجویان با در دست داشتن پلاکارد هایی که بر روی آنها شعار هایی همچون «رفقای ما را آزاد کنید...،وارطان ها سخن نخواهند گفت!...،دانشگاه زنده است...،NO WAR،دولت نهم:توزيع عادلانه ي فقر..،نان صلح آزادي...،ارتجاع-چماق-امپرياليسم...» نقش بسته بود با سر دادن شعارهايي به وضع موجود جامعه اعتراض كردند.دانشجويان كه بيشتر محتواي شعارهايشان در حمايت از دانشجويان دستگير شده بود با خوانش دسته جمعي «سر اومد زمستون»،«اي ايران»،«يار دبستاني »،«قسم به اسم آزادي» اعتراضات خود را نشان دادند.اين تجمع كه بيش از ۳ساعت به طول انجاميد با رسيدن به ساعات شب به پايان رسيد.

عكس هاي كامل از اعتراضات روز شنبه ۱۷آذر- دانشگاه آزاد تبريز

آخرین اخبار از دانشگاه های کشور:

تجمع گسترده ی دانشجویان دانشگاهای تهران-یکشنبه 18 آذر...«دانشگاه آخرین سنگر آزادی»

گزارش« آوای دانشگاه» از تجمع دیروز دانشجویان در دانشگاه تهران

برگزاری باشکوه مراسم روز دانشجو در دانشگاه فردوسی

کمیته تلاش برای رهایی دانشجویان در بند

ادامه ی مطلب

 

 

ظهر امروز (چهارشنبه ۱۴آذر) در حدود ساعت ۱۳.۳۰ پس از پخش بیانیه کانون وحدت در صحن دانشگاه آزاد تبریز که در اعتراض به بازداشت های گسترده دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های تهران صادر شده بود،جمعی ازدانشجویان دانشگاه آزاد تبریز در حمایت از دانشجویان سوسیالیست در بند،تجمع اعتراض آمیزی در محوطه ی دانشگاه ترتیب دادند.در این تجمع که جرقه های اصلی آن از سلف غذاخوری زده شد دانشجویان با در دست داشتن پلاکارد هایی و با سر دادن شعار و سرودهای دسته جمعی حمایت خود را از دانشجویان در بند اعلام کردند.«دانشگاه زنده است»،«رفقای ما را آزاد کنید...» ، «اوین دانشجو میپذیرد!!!»،«امروز ارامیم،فردا اما...» «مرگ بر دیکتاتور»،«بشتاب رفیق...» از شعارهایی بودند که روی پلاکاردها و فریاد جمعی دانشجویان خودنمایی میکرد.بیانیه ی کانون وحدت نیز بار دیگر برای حضار قرائت شد.همچنین چندین تن از فعالین دانشجویی نیز با ابراز سخنانی مواضع خود را در قبال سرکوب های اخیر به گوش دانشجویان رساندند و خواستار ازادی فوری دانشجویان در بند شدند.در این تجمع که شاهد درگیری های جزئی نیز بود با وجود سرمای شدید جمعیتی در حدود ۳۰۰ الی۴۰۰ نفر حضور داشتند.این تجمع حدود یک ساعت به طول انجامید.

گزارش مراسم های 16 آذر و اعلام همبستگی با دانشجویان چپ گرای بازداشتی در شهر های مختلف

پیگیری خانواده های دانشجویان بازداشتی و آخرین لیست بازداشتی ها تا آخر روز 15 آذر

فراخوان آکسیون روز دانشجو توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

آخرین اخبار در: آوای دانشگاه - ستاد ۱۶آذر - کمپین آزادی پلی تکنیک